Totoong Relihiyong Kristiyano 43. Ang diwa ng Pag-ibig ay mahalin ang iba sa labas ng sarili, ang pagnanais na maging isa sa kanila, at bigyan sila ng pagpapala mula sa sarili. . . .
Ang unang mahalaga, na ibigin ang iba sa labas ng sarili, ay kinikilala sa pag-ibig ng Diyos sa buong sangkatauhan; at para sa kapakanan nito mahal ng Diyos ang lahat ng bagay na Kanyang nilikha dahil ang mga ito ay paraan; sapagka't kapag ang wakas ay minamahal, ang paraan ay minamahal din. Ang lahat ng tao at mga bagay sa sansinukob ay nasa labas ng Diyos dahil sila ay may hangganan at ang Diyos ay walang hanggan. Ang pag-ibig ng Diyos ay nagpapatuloy at umaabot hindi lamang sa mabubuting tao at mabubuting bagay, kundi maging sa masasamang tao at masasamang bagay; dahil dito hindi lamang sa mga tao at mga bagay sa langit kundi pati na rin sa mga nasa impiyerno, kaya hindi lamang kina Michael at Gabriel kundi pati na rin sa diyablo at satanas; sapagkat ang Diyos ay nasa lahat ng dako, at mula sa kawalang-hanggan hanggang sa kawalang-hanggan ay pareho. Sinabi rin Niya: Na pinasisikat Niya ang araw sa mabubuti at sa masama, at nagpapaulan sa mga matuwid at sa mga hindi matuwid (Mateo 5:45). Ngunit ang dahilan kung bakit ang mga masasamang tao ay patuloy na nagiging masama, at ang mga masasamang bagay ay patuloy na nagiging masama, ay nakasalalay sa mga paksa at tinututulan mismo, na hindi nila tinatanggap ang pag-ibig ng Diyos kung ano ito, at kung paano ito nasa kanila, ngunit [tinatanggap nila ito] gaya ng kanilang sarili; katulad ng pagtanggap ng mga tinik at dawag sa init ng araw at ulan ng langit.
Ang ikalawang esensyal ng pag-ibig ng Diyos, na isang pagnanais na maging isa sa iba, ay kinikilala sa Kanyang pakikipag-ugnayan sa anghel na langit, sa simbahan sa lupa, sa lahat ng naroon, at sa lahat ng mabuti at totoo na pumapasok at bumubuo. bawat tao at ang simbahan. Bukod dito, ang pag-ibig na tinitingnan sa sarili nito ay walang iba kundi isang pagsisikap tungo sa pagsasama; samakatuwid upang ang layuning ito ng diwa ng pag-ibig ay maisakatuparan, ang bawat tao ay nilikha ng Diyos sa Kanyang sariling larawan at pagkakahawig, kung saan posible ang isang pagkakaugnay... .
Ang ikatlong esensyal ng pag-ibig ng Diyos, na ang pagpapala sa iba mula sa Kanyang sarili, ay kinikilala sa buhay na walang hanggan, na siyang walang katapusang pagpapala, kaligayahan, at kaligayahan na ibinibigay ng Diyos sa mga tumatanggap sa kanilang sarili ng Kanyang pag-ibig.
Tanong: Paano sinasabi sa iyo ng paglalarawang ito ang tungkol sa tunay na pag-ibig sa amin? Anong mga katangian sa isang relasyon ng tao ang nagpapahiwatig ng tunay na pag-ibig?
