⁶ Door het Woord des HEEREN zijn de hemelen gemaakt, en door den Geest Zijns monds al hun heir.

⁷ Hij vergadert de wateren der zee als op een hoop; Hij stelt den afgronden schatkameren.

⁸ Laat de ganse aarde voor den HEERE vrezen; laat alle inwoners van de wereld voor Hem schrikken.

⁹ Want Hij spreekt, en het is er; Hij gebiedt, en het staat er.

¹⁰ De HEERE vernietigt den raad der heidenen; Hij breekt de gedachten der volken.

¹¹ Maar de raad des HEEREN bestaat in eeuwigheid, de gedachten Zijns harten van geslacht tot geslacht.

¹² Welgelukzalig is het volk, welks God de HEERE is; het volk, dat Hij Zich ten erve verkoren heeft.

¹³ De HEERE schouwt uit den hemel, en ziet alle mensenkinderen.

¹⁴ Hij ziet uit van Zijn vaste woonplaats op alle inwoners der aarde.

¹⁵ Hij formeert hun aller hart; Hij let op al hun werken.

¹⁶ Een koning wordt niet behouden door een groot heir; een held wordt niet gered door grote kracht;

¹⁷ Het paard feilt ter overwinning, en bevrijdt niet door zijn grote sterkte.

¹⁸ Ziet, des HEEREN oog is over degenen, die Hem vrezen, op degenen, die op Zijn goedertierenheid hopen.

¹⁹ Om hun ziel van den dood te redden, en om hen bij het leven te houden in den honger.

²⁰ Onze ziel verbeidt den HEERE: Hij is onze Hulp en ons Schild.

²¹ Want ons hart is in Hem verblijd, omdat wij op den Naam Zijner heiligheid vertrouwen.

²² Uw goedertierenheid, HEERE! zij over ons; gelijk als wij op U hopen.

¹ Een psalm van David, als hij zijn gelaat veranderd had voor het aangezicht van Abimelech, die hem wegjoeg, dat hij doorging.

² Aleph. Ik zal den HEERE loven te aller tijd; Zijn lof zal geduriglijk in mijn mond zijn.

³ Beth. Mijn ziel zal zich beroemen in den HEERE; de zachtmoedigen zullen het horen en verblijd zijn.

⁴ Gimel. Maakt den HEERE met mij groot, en laat ons Zijn Naam samen verhogen.

⁵ Daleth. Ik heb den HEERE gezocht, en Hij heeft mij geantwoord, en mij uit al mijn vrezen gered.

⁶ He. Vau. Zij hebben op Hem gezien, ja, Hem als een waterstroom aangelopen; en hun aangezichten zijn niet schaamrood geworden.

⁷ Zain. Deze ellendige riep, en de HEERE hoorde; en Hij verloste hem uit al zijn benauwdheden.

⁸ Cheth. De Engel des HEEREN legert Zich rondom degenen, die Hem vrezen, en rukt hen uit.

⁹ Teth. Smaakt en ziet, dat de HEERE goed is; welgelukzalig is de man, die op Hem betrouwt.

¹⁰ Jod. Vreest den HEERE, gij Zijn heiligen! want die Hem vrezen, hebben geen gebrek.

¹¹ Caph. De jonge leeuwen lijden armoede, en hongeren; maar die den HEERE zoeken, hebben geen gebrek aan enig goed.

¹² Lamed. Komt, gij, kinderen! hoort naar mij! ik zal u des HEEREN vreze leren.

¹³ Mem. Wie is de man, die lust heeft ten leven, die dagen liefheeft, om het goede te zien?

¹⁴ Nun. Bewaar uw tong van het kwaad, en uw lippen van bedrog te spreken.

¹⁵ Samech. Wijk af van het kwaad, en doe het goede; zoek den vrede, en jaag dien na.

¹⁶ Ain. De ogen des HEEREN zijn op de rechtvaardigen, en Zijn oren tot hun geroep.

¹⁷ Pe. Het aangezicht des HEEREN is tegen degenen, die kwaad doen, om hun gedachtenis van de aarde uit te roeien.

¹⁸ Tsade. Zij roepen, en de HEERE hoort, en Hij redt hen uit al hun benauwdheden.

¹⁹ Koph. De HEERE is nabij de gebrokenen van harte, en Hij behoudt de verslagenen van geest.

²⁰ Resch. Vele zijn de tegenspoeden des rechtvaardigen; maar uit alle die redt hem de HEERE.

²¹ Schin. Hij bewaart al zijn beenderen; niet een van die wordt gebroken.

²² Thau. De boosheid zal den goddeloze doden; en die den rechtvaardige haten, zullen schuldig verklaard worden. [ (Psalms 34: 23) De HEERE verlost de ziel Zijner knechten; en allen, die op Hem betrouwen, zullen niet schuldig verklaard worden. ]

¹ Een psalm van David. Twist, HEERE! met mijn twisters; strijd met mijn bestrijders.

² Grijp het schild en de rondas, en sta op tot mijn hulp.

³ En breng de spies voort, en sluit den weg toe, mijn vervolgers tegemoet; zeg tot mijn ziel: Ik ben uw Heil.

⁴ Laat hen beschaamd en te schande worden, die mijn ziel zoeken; laat hen achterwaarts gedreven en schaamrood worden, die kwaad tegen mij bedenken.

⁵ Laat hen worden als kaf voor den wind, en de Engel des HEEREN drijve hen weg.

⁶ Hun weg zij duister en gans slibberig; en de Engel des HEEREN vervolge hen.

⁷ Want zij hebben zonder oorzaak de groeve van hun net voor mij verborgen; zij hebben zonder oorzaak gegraven voor mijn ziel.

⁸ De verwoesting overkome hem, dat hij het niet wete, en zijn net, dat hij verborgen heeft, vange hemzelven; hij valle daarin met verwoesting.

⁹ Zo zal mijn ziel zich verheugen in den HEERE; zij zal vrolijk zijn in Zijn heil.

¹⁰ Al mijn beenderen zullen zeggen: HEERE, wie is U gelijk! U, Die den ellendige redt van dien, die sterker is dan hij, en den ellendige en nooddruftige van zijn berover.

¹¹ Wrevelige getuigen staan er op; hetgeen ik niet weet, eisen zij van mij.

¹² Zij vergelden mij kwaad voor goed, de beroving mijner ziel.

¹³ Mij aangaande daarentegen, als zij krank waren, was een zak mijn kleed; ik kwelde mijn ziel met vasten, en mijn gebed keerde weder in mijn boezem.

¹⁴ Ik ging steeds, alsof het een vriend, alsof het mij een broeder geweest ware; ik ging gebukt in het zwart, als een, die over zijn moeder treurt.

¹⁵ Maar als ik hinkte, waren zij verblijd, en verzamelden zich; zij verzamelden zich tot mij als geslagenen, en ik merkte niets; zij scheurden hun klederen, en zwegen niet stil.

¹⁶ Onder de huichelende spotachtige tafelbroeders knersten zij over mij met hun tanden.

¹⁷ HEERE! hoe lang zult Gij toezien? Breng mijn ziel weder van hunlieder verwoestingen, mijn eenzame van de jonge leeuwen.

¹⁸ Zo zal ik U loven in de grote gemeente; onder machtig veel volks zal ik U prijzen.

¹⁹ Laat hen zich niet verblijden over mij, die mij om valse oorzaken vijanden zijn; noch wenken met de ogen, die mij zonder oorzaak haten.

²⁰ Want zij spreken niet van vrede, maar zij bedenken bedriegelijke zaken tegen de stillen in het land.

²¹ En zij sperren hun mond wijd op tegen mij; zij zeggen: Ha, ha, ons oog heeft het gezien!