¹ Во почетокот Бог ги создаде небото и земјата.

² И земјата беше празна и пуста, и темнината беше над лицето на бездната. И Духот Божји се движеше над лицето на водите.

³ И Бог рече: „Нека има светлина“, и имаше светлина.

⁴ И Бог ја виде светлината, дека е добра; и Бог ја раздели светлината од темнината.

⁵ И Бог ја нарече светлината Ден, а темнината ја нарече Ноќ. И беше вечер, и беше утро, првиот ден.

⁶ И Бог рече: Нека биде свод во средината на водите, и тој да разделува вода од вода.

⁷ И Бог го направи сводот и ги раздели водите под сводот од водите над сводот. И беше така..

⁸ И Бог го нарече сводот Небо. И беше вечер, и беше утро, вториот ден.

⁹ И Бог рече, Нека се соберат водите под небото на едно место, и нека се појави суво; и така беше.

¹⁰ И она што беше суво, Бог го нарече Земја, а собир на водите ги нарече Мориња; и Бог виде дека тоа беше добро.

¹¹ И рече Бог: „Нека изникне од земјата никулец, билка што сее семе, овошното дрво што дава плод според својот вид, во кое е семето свое, на земјата!“ И стана така.

¹² И земјата роди никулец, растение што сееше семе според својот род, и дрво што раѓа плод, чие семе беше во себе, според својот род; и Бог виде дека е добро.

¹³ И беше вечер, и беше утро, третиот ден.

¹⁴ И Бог рече: Нека бидат светила во сводот на небото, за да разделат помеѓу денот и ноќта; и нека бидат за знаци, и за времиња, и за денови, и за години.

¹⁵ И нека бидат за светила во сводот на небото за да даваат светлина на земјата; и така беше.

¹⁶ И Бог ги направи двете големи светила, поголемото светило да владее над денот, а помалото светило да владее над ноќта; и ѕвездите.

¹⁷ И Бог ги постави на сводот на небото, за да даваат светлина на земјата;

¹⁸ и да владеат во денот, и во ноќта, и да разделуваат помеѓу светлината и темнината; и Бог виде дека беше добро.

¹⁹ И беше вечер, и беше утро, четвртиот ден.

²⁰ И Бог рече, Нека водите предизвикаат живи души, што лазат, и нека птиците летаат над земјата по небесниот свод.“

²¹ И Бог ги создаде големите китови, и секоја жива душа што лази, која водите ја предизвикаа да ползи по нивните видови, и секоја крилеста птица по нејзиниот вид; и Бог виде дека е добро.

²² И Бог ги благослови, велејќи: Бидете плодни и множете се, и наполнете ги водите во морињата, и птиците ќе се множат на земјата.

²³ И беше вечер, и беше утро, петтиот ден.

²⁴ И Бог рече, Нека земјата донесе жива душа според својот вид; ѕверот, и лазачи, и дивото животно на земјата, според својот вид; и така беше.

²⁵ И Бог ги создаде дивите животни на земјата според нивниот род, и ѕверови според нивниот род, и секаков лазач на земјата според нивниот род; и Бог виде дека е добро.

²⁶ И Бог рече: Да создадеме човек по наша слика, според наша прилика; и нека имаат власт над рибите во морето, и над птиците на небото, и над животните, и над целата земја, и над секое ползаво суштество кое лази по земјата

²⁷ И Бог го создаде човекот според Својата слика, според сликата на Бог го создаде; машко и женско ги создаде.

²⁸ И Бог ги благослови, и Бог им рече: Бидете плодни, и множете се, и наполнете ја земјата, и покорете ја; и владејте над рибите на морето, и над птиците на небото, и над секое живо суштество што лази на земјата.

²⁹ И Бог рече, Еве, Јас ви давам секое растение што сее семе које е на лицето на целата земја, и секое дрво во кое има плод; дрвото што сее семе, вам ќе ви биде за храна;

³⁰ и на секое диво животно на земјата, и на секоја птица на небото, и на сè што ползи по земјата во кое има жива душа, секое зелено растение ќе биде за храна; и така беше.

³¹ И Бог виде сè што направи, и ете, беше многу добро. И беше вечер, и беше утро, шестиот ден.

¹ И небото и земјата беа завршени, и сета нивна војска.

² И на седмиот ден Бог го заврши Своето дело кое Тој го направи; и Тој отпочина на седмиот ден од сето Свое дело кое Тој го направи.

³ И Бог го благослови седмиот ден и го освети, зашто во него Тој отпочина од сето Свое дело кое Бог го создаде и направи.

⁴ Ова се раѓањата на небото и на земјата кога Тој ги создаде, во денот кога Јехова Бог ги создаде земјата и небото.

⁵ И секоја грмушка на полето уште не беше на земјата, и секое растение на полето уште не растеше, зашто Јехова Бог не беше предизвикал да врне на земјата. И немаше човек да ја обработува земјата.

⁶ И Тој направи да се крене магла од земјата, и да ги наводнува сите лица на земјата.

⁷ И Јехова Бог го создаде човекот, од земен прав, и дувна во неговите ноздри здив на живот, и човекот стана жива душа.

⁸ И Јехова Бог насади градина во Еден од исток, и таму го постави човекот кого Тој го обликува.

⁹ И од земјата Јехова Бог направи да расте секое дрво пожелно за гледање, и добро за храна; исто така и дрвото на животот, во средината на градината; и дрвото на знаењето на доброто и злото.

¹⁰ И реката излезе од Еден за да ја наводнува градината, и оттаму се раздели и стана во четири глави.

¹¹ Името на првата е Фисон; таа ја опкружува целата земја на Хавила, каде што има злато.

¹² И златото на таа земја е добро; таму се наоѓаат бделиум и каменот оникс.

¹³ И името на втората река е Гихон; таа ја опкружува целата земја на Куш.

¹⁴ И името на третата река е Хидекел; таа е онаа што оди источно кон Асирија; и четвртата река, таа е Еуфрат.

¹⁵ И Јехова Бог го зеде човекот и го постави во градината Еден, за да ја обработува и да ја чува.

¹⁶ И Јехова Бог му заповеди на човекот, велејќи: Од секое дрво во градината јадејќи ќе јадеш.

¹⁷ Но од дрвото на знаењето за доброто и злото, не јади од него; зашто во денот кога ќе јадеш од него, ќе умреш.

¹⁸ И Јехова Бог рече: Не е добро човекот да биде сам; ќе му направам помошник како него.

¹⁹ И Јехова Бог го обликува од земјата секое животно во полето, и секоја птица на небото, и ги донесе до човекот да види како ќе ги нарече; и како што човекот ја нарече живата душа, тоа беше нејзиното име.

²⁰ И човекот им ги дал имињата на секој звер, и на птиците на небото, и на секоје диво животно од полето; но за човекот не се нашол помошник како него.

²¹ И Јехова Бог предизвика длабок сон да падне врз човекот, и тој заспа; и Тој зеде едно од неговите ребра, и го затвори месото наместо него.

²² И реброто што Јехова Бог го зеде од човекот, Тој ја создаде жената и ја донесе при човекот.

²³ И човекот рече, Оваа, овој пат е коска од моите коски и месо од моето месо; зашто оваа ќе се нарече жена, зашто оваа беше земена од човекот.

²⁴ Затоа човекот ќе го остави својот татко и својата мајка, и ќе се прилепи кон својата жена, и тие ќе станат едно тело.

²⁵ И двајцата беа голи, човекот и неговата жена, и не се срамеа.

¹ И змијата беше поитра од сите полски ѕверови што ги направи Јехова Бог. И тој и рече на жената: Навистина ли Бог рекол да не јадете од секое дрво во градината?

² И жената ѝ рече на змијата: Од плодот на дрвото во градината можеме да јадеме;

³ Но од плодот на дрвото кое е во средината на градината, Бог рече: Не јадете од него, ниту го допирајте, за да не умрете.

⁴ И змијата ѝ рече на жената: Нема да умрете.

⁵ Зашто Бог знае дека во денот кога ќе јадете од него, тогаш вашите очи ќе се отворат, и ќе бидете како Бог, знаејќи за доброто и злото.

⁶ И жената виде дека дрвото е добро за јадење, дека е привлечно за очите и дека дрвото е пожелно да се стане мудар. Таа зеде од неговиот плод и јадеше, па му даде и на својот маж, и тој јадеше.

⁷ И очите на двајцата им се отворија, и знаеја дека беа голи; и сошија лисја од смоква заедно, и си направија појаси.

⁸ И тие го слушнаа гласот на Јехова Бог како оди сам во градината во ветрот на денот; и човекот и неговата жена се сокрија од лицето на Јехова Бог во средината на дрвото на градината.

⁹ И Јехова Бог го повика човекот и му рече: Каде си ти?

¹⁰ И тој рече, Го слушнав Твојот глас во градината, и се исплашив, зашто бев гол; и се сокрив.

¹¹ И Тој рече, Кој ти кажал дека си гол? Дали јадеше од дрвото од кое ти заповедав да не јадеш?

¹² И човекот рече, Жената што Ти ми ја даде да биде со мене, таа ми даде од дрвото, и јас јадев.

¹³ И Јехова Бог и рече на жената: Што е ова што го направи? И жената рече: Змијата ме измами, и јадев.

¹⁴ И Јехова Бог и рече на змијата: Бидејќи го направи ова, ти си проколната повеќе од секој ѕвер, и повеќе од секое диво животно во полето; на твојот стомак ќе одиш, и прав ќе јадеш сите денови на твојот живот.

¹⁵ И ќе ставам непријателство помеѓу тебе и жената, и помеѓу твоето семе и нејзиното семе; Тој ќе ја повреди твојата глава, а ти ќе ја повредиш Неговата пета.

¹⁶ И на жената Тој и рече: Множејќи ќе го умножам твојот бол и твоето зачнување; во бол ќе раѓаш синови, и твојата желба ќе биде кон твојот маж, и тој ќе владее над тебе.

¹⁷ И на човекот Тој му рече, Бидејќи си го послушал гласот на твојата жена, и си јадел од дрвото, за кое ти заповедав, велејќи, Не јади од него; проклета е земјата поради тебе; во голема тага ќе јадеш од неа сите денови на твојот живот.

¹⁸ И трн бодликав ќе ти расте, и ќе јадеш растение од полето.

¹⁹ Со потта од твојата веѓа ќе јадеш леб, додека не се вратиш во земјата; зашто од неа беше земен; зашто прав си, и во прав ќе се вратиш.

²⁰ И човекот ја нарече својата жена по име Ева, зашто таа беше мајка на сите живи.

²¹ И Јехова Бог направи за човекот и за неговата жена облеки од кожа, и ги облече.

²² И Јехова Бог рече: Ете, човекот беше како еден од нас, знаејќи за доброто и злото; и сега, да не ја испружи својата рака, и да земе исто така од дрвото на животот, и да јаде, и да живее до вечноста.

²³ И Јехова Бог го изнесе надвор од градината Еден, за да ја обработува земјата од која беше земен.

²⁴ И Тој го изнесе човекот; и Тој направи херувими да престојуваат од исток кон градината на Еден, и пламенот на мечот што се врти, за да го чува патот на дрвото на животот.

¹ И човекот ја позна Ева, својата жена, и таа зачна, и го роди Каин, и рече: јас добив човек од, Јехова.

² И таа го роди неговиот брат, Авел; и Авел беше овчар на стадото, а Каин беше обработувач на земјата.

³ И беше на крајот на деновите, и Каин принесе дар од плодот на земјата на Јехова.

⁴ И Авел, тој исто така донесе од првороден од своето стадо, и од неговата маст. И Јехова погледна кон Авел и кон неговиот приносен дар.

⁵ и на Каин и на неговиот дар приносен Тој не погледна и Каин беше многу разбеснет, и неговото лице се намргоди.

⁶ И Јехова му рече на Каин: Зошто си ти разбеснет? и зошто твоето лица е намргодено?

⁷ .Ако правиш добро, не е ли тоа воздигнување? А ако не правиш добро, гревот се крие пред вратата; и кон тебе е неговата желба, а ти владееш над него.

⁸ И Каин му проговори на Авел, на својот брат. И кога беа во полето, Каин стана против Авел, својот брат, и го уби.

⁹ И Јехова му рече на Каин: Каде е Авел, твојот брат? И тој рече: јас не знам; дали сум јас чувар на мојот брат?

¹⁰ И тој рече, Што си направил? Гласот на крвта на твојот брат вика до Мене од земјата.

¹¹ И сега си проколнат од земјата, која ја отвори својата уста за да ја прими крвта на твојот брат од твојата рака.

¹² Кога ти ќе го обработуваш земјиштето, тоа нема да ја даде својата моќ; скитник и беглец ќе бидеш на земјата.

¹³ И Каин му рече на Јехова: Моето беззаконие е поголемо отколку што може да се носи.

¹⁴ Ете, денес Ти ме изгони од лицата на земјата; и од Твоето лице ќе бидам сокриен, и ќе бидам скитник и бегалец на земјата; и ќе биде дека секој што ќе ме најде ќе ме убие.

¹⁵ И Јехова му рече: Затоа, ако некој го убие Каин, седумкратно ќе биде одмазден. И Јехова постави на Каин знак за сите што ќе го најдат да не го удираат.

¹⁶ И Каин излезе од лицето на Јехова, и живееше во земјата Нод, кон исток од Еден.

¹⁷ И Каин ја позна својата жена, и таа зачна и го роди Енох; и се случи дека тој градел град, и го нарече името на градот според името на својот син, Енох.

¹⁸ И на Енох му се роди Ирад; и Ирад го роди Мехујаел; и Мехијаел го роди Метушаел; и Метушаел го роди Ламех.

¹⁹ И Ламех си зеде две жени; името на едната беше Ада, а името на втората, Зила.

²⁰ И Ада го роди Јавал; тој беше татко на жителите во шатори, и на добитокот.

²¹ И името на неговиот брат беше Јувал; тој беше татко на сите што свират на харфа и орган.

²² И Зила, таа исто така го роди Тувал-каин, учител на секој занаетчија во бронза и железо; и сестрата на Тувал-каин беше Наама.

²³ И Ламех им рече на своите жени, Ада и Зила, Слушајте го мојот глас, вие жени на Ламех, и чујте што ќе кажам, зашто убив човек за мојата рана, и дете за мојата модрица.

²⁴ Ако Каин ќе биде одмазден седумкратно, тогаш Ламех седумдесет и седумкратно.

²⁵ И човекот ја позна својата жена повторно, и таа роди син, и го нарече неговото име Сет; зашто Бог ми постави друго семе наместо Авел; зашто Каин го уби.

²⁶ И на Сет, и нему му се роди син; и го нарече по име Енош; тогаш се почна да се повикуваат името на Јехова.

¹ Ова е родословот на Адам: Кога Бог го создаде човекот, го создаде спо­ред образот Божји.

² Машко и женско ги создаде, и ги благослови, и го нарече нивното име Човек во денот на нивното создавање.

³ И човекот живееше сто и триесет години, и роди по своја слика, според својот образ, и го нарече Сет.

⁴ И дните на човекот по тоа што го роди Сет беа осумстотини години; и тој роди синови и ќерки.

⁵ И сите денови што човекот ги живееше беа деветстотини години и триесет години; и тој умре.

⁶ И Сет живееше пет години и сто години, и го роди Енош.

⁷ И Сет живееше по тоа што го роди Енош седум години и осумстотини години, и роди синови и ќерки.

⁸ И сите денови на Сет беа дванаесет години и деветстотини години; и тој умре.

⁹ И Енош живееше деведесет години, и го роди Кенан.

¹⁰ И Енош живееше откако го роди Кенан петнаесет години и осумстотини години; и роди синови и ќерки.

¹¹ И сите денови на Енош беа пет години и деветстотини години; и тој умре.

¹² И Кенан живееше седумдесет години, и го роди Махалалел.

¹³ И Кенан живееше откако го роди Махалалел четириесет години и осумстотини години, и роди синови и ќерки.

¹⁴ И сите денови на Кенан беа десет години и деветстотини години; и тој умре.

¹⁵ И Махалалел живееше пет години и шеесет години, и го роди Јаред.

¹⁶ И Махалалел живееше откако го роди Јаред триесет години и осумстотини години, и роди синови и ќерки.

¹⁷ И сите дни на Махалалел беа пет и деведесет години и осумстотини години; и тој умре.

¹⁸ И Јаред живееше две и шеесет години и сто години, и го роди Енох.

¹⁹ И Јаред живееше по тоа што го роди Енох осумстотини години, и роди синови и ќерки.

²⁰ И сите денови на Јаред беа две и шеесет години и деветстотини години; и тој умре.

²¹ И Енох живееше пет и шеесет години, и го роди Метусалем.

²² И Енох одеше со Бог откако го роди Метусалем триста години, и роди синови и ќерки.

²³ И сите дни на Енох беа пет и шеесет години и триста години.

²⁴ И Енох одеше со Бог, и го немаше повеќе, зашто Бог го зеде.

²⁵ И Матусал живееше седум и осумдесет години и сто години, и го роди Ламех.

²⁶ И Метусалем живееше откако го роди Ламех, две и осумдесет години и седумстотини години, и роди синови и ќерки.

²⁷ И сите денови на Матусал беа девет и шеесет години и деветстотини години; и тој умре.

²⁸ И Ламех живееше две и осумдесет години и сто години, и роди син;

²⁹ И тој го нарече по име Ное, велејќи, Тој ќе нè утеши од нашите дела, и од тагата на нашите раце, од земјата која Јехова ја проколна.

³⁰ И Ламех живееше по тоа што го роди Ное деведесет и пет години и петстотини години, и роди синови и ќерки.

³¹ И сите денови на Ламех беа седум и седумдесет години и седумстотини години; и тој умре.

³² И Ное беше син од петстотини години; и Ное ги роди Сим, Хам и Јафет.